Dacht jij bij het woord ‘spiritualiteit’ ook altijd aan urenlang mediteren op een spijkerbed, leven op water en brood, en het rigoureus afzweren van alle aardse pleziertjes? Ik lange tijd wel. Er heerst een hardnekkige mythe dat je pas écht spiritueel bent als je afstand doet van het leven, eenvoudig leeft en vooral niks meer wilt bezitten of ervaren. Maar eerlijk is eerlijk: dat is helemaal niets voor mij.
Ik hou namelijk van het leven. Ik hou van comfort, van gezelligheid, van feestjes en van een heerlijk verfrissend biertje. En lange tijd voelde dat als een paradox. Kon ik wel voluit genieten van al het moois (en luxes) dat de aarde te bieden heeft, en tegelijkertijd een spiritueel mens zijn?
Het verlossende antwoord is: ja, absoluut. De werkelijke integratie zit hem niet in het kiezen tussen het aardse en het spirituele, maar in het volledig omarmen van allebei.
De mythe van de spirituele ascese
We hoeven onszelf niet tekort te doen om dichter bij onze kern te komen. Je kunt succesvol zijn, comfortabel leven, genieten van materiële overvloed en nóg honderd procent spiritueel zijn. Sterker nog, comfort kan een prachtige basis zijn. Als je basis veilig en comfortabel is, ontstaat er vaak juist de rust en de mentale ruimte om dieper naar binnen te kijken.
Spiritualiteit is geen synoniem voor afzien. Het is geen wedstrijdje ‘wie heeft de minste spullen’. Het is een staat van zijn. En die staat van zijn kun je prima ervaren op een prachtig Frans Domaine met een biertje in de hand.
Het anker in de storm (met dank aan Siddharta)
Maar let op: spiritualiteit is óók geen vlucht. Het is niet een soort roze zonnebril waarmee we de wereld mooier kleuren dan hij is, of een spirituele checklist om de realiteit te ontwijken. En dat is waar de essentie voor mij ligt.
Het leven is namelijk niet alleen maar een feestje. Het kent ook momenten die ronduit zwaar en pijnlijk zijn. Duizenden jaren geleden kwam de jonge prins Siddharta Gautama, die we kennen als de Boeddha, al tot deze ontdekking. Hij verliet zijn paleis vol comfort en luxe en zag dat het leven onvermijdelijk gepaard gaat met lijden, verlies en ongemak.
Mijn liefde voor het comfortabele leven betekent niet dat ik mijn ogen sluit voor die realiteit. Waar het in spiritualiteit voor mij écht om draait, is dat we onze gevoelens en emoties leren omarmen. Juist de minder mooie.
Volledig aanwezig, in licht en donker
Als het leven tegenzit, als we te maken krijgen met verdriet, angst of frustratie, helpt spiritualiteit ons om die gevoelens niet weg te drukken of te verdoven. Het leert ons om erbij te blijven staan. Om te zeggen: “Oké, dit voelt vreselijk, maar ik mag dit voelen. Ik adem erdoorheen.”
En dat brengt ons weer terug naar dat feestje. Want als je leert om niet bang te zijn voor je diepste, donkerste emoties, word je ook vrijer om intens te genieten van de mooie momenten. Je bent niet meer constant op de vlucht. Je hoeft niet te verdoven, want je kunt dragen wat er komt.
Tijd voor stilte en herstel
Juist omdat het leven zo vol, bruisend en soms ook intens is, is het zo ontzettend mooi en waardevol om af en toe bewust de tijd te nemen om stil te staan. Om alle prikkels van de buitenwereld even uit te zetten en de blik volledig naar binnen te richten.
Herken je de behoefte om jouw lichaam, geest en ziel diepgaande rust en opschoning te geven? Dan nodig ik je van harte uit voor mijn individuele detox-retraite.
Midden in de ongerepte, serene natuur van de Creuse (Midden-Frankrijk) creëren we een veilige en comfortabele bedding voor jouw proces. Een week waarin we niet alleen je lichaam reinigen, maar waarin er ook alle ruimte is om stil te staan bij wat er in jou leeft en je emoties écht te leren omarmen. Zodat je daarna weer met hernieuwde energie, rust en levenslust in het volle leven kunt stappen.
De ultieme integratie
Voor mij is de cirkel hiermee rond. Volledige integratie betekent dat je honderd procent mens durft te zijn. Je mag met je voeten diep in de modder staan als het stormt (door je emoties te doorvoelen), en je mag met diezelfde voeten op de dansvloer staan als de zon schijnt.
Dus ja, ik kies voor het spirituele pad én voor een comfortabel leven. Het een sluit het ander niet uit; ze versterken elkaar juist. Proost op het leven, in al haar facetten!
