De Illusie van Controle:

Waarom je Emoties in Kaart Brengen je Sterkste Troef is

In onze moderne maatschappij hebben we een eigenaardige maatstaf voor ‘kracht’. We bewonderen de persoon die altijd doorgaat, die rationeel blijft onder druk en die zijn emoties als een hinderlijke bijkomstigheid wegwuift. De “praktische aanpakker” is de norm. Maar wat als die vermeende kracht in feite een breekbare muur is?

Als je filosofisch of spiritueel bent ingesteld, ervaar je het leven anders. Je bent niet alleen bezig met wat er gebeurt, maar vooral met hoe je het ervaart. Voor de buitenwacht, de mensen die liever wegkijken van hun innerlijke wereld, kan dit overkomen als emotionele instabiliteit. Maar de waarheid is precies omgekeerd.

Het is een klassiek conflict tussen twee verschillende manieren van ‘zijn’: de focus op de binnenwereld versus de focus op de buitenwereld.

Wat vaak wordt aangezien voor instabiliteit, is in feite een grotere mate van emotionele geletterdheid. Waar de praktische mens een muur bouwt om de storm heen, gaat de filosofische mens de storm in om te begrijpen waar de wind vandaan komt. Dat vraagt niet om zwakte, maar om een enorme dosis moed.

Hier is een verhaal dat dit contrast en de kracht van de innerlijke weg illustreert:

De Architect en de Alchemist

In een drukke stad woonden twee mannen naast elkaar: de Architect en de Alchemist.

De Architect leefde volgens de wetten van de logica. Zijn huis was strak, efficiënt en gebouwd op een stevige fundering van feiten. Als er een barst in de muur verscheen, smeerde hij die onmiddellijk dicht met cement. Hij had geen tijd voor de vraag waarom de grond bewoog; hij wilde alleen dat het huis bleef staan. Voor hem was emotie als regen: nuttig om het stof weg te spoelen, maar verder een last die je buiten de deur hield met een stevige paraplu.

De Alchemist daarentegen zag zijn huis als een levend organisme. Wanneer hij een barst in de muur zag, ging hij in de kelder zitten om te luisteren naar het verschuiven van de aarde. Hij wist dat de barst een verhaal vertelde over de diepte onder hem. Hij bracht uren door met het observeren van de schaduwen op zijn muren en de eb en vloed van zijn eigen hart.

Het Oordeel

Op een dag spraken ze elkaar over de schutting. De Architect schudde zijn hoofd. “Je verspilt je tijd, buurman,” zei hij koel. “Je zit maar te staren naar die schaduwen. Je bent wispelturig en emotioneel. Waarom bouw je niet gewoon een stevige muur zoals ik? Je bent te kwetsbaar voor de wereld.”

De Alchemist glimlachte zacht. Hij wist dat de Architect zijn introspectie aanzag voor chaos. Voor de Architect was ‘kracht’ de afwezigheid van gevoel, terwijl kracht voor de Alchemist juist de integratie van elk gevoel was.

De Storm

Toen kwam er een grote aardbeving, een storm die niet alleen de stad, maar ook de zielen van de mensen trof.

  • De Architect raakte in paniek. Zijn muren, die nooit hadden mogen buigen, begonnen te barsten. Omdat hij nooit had geleerd hoe hij met de ‘ondergrond’ moest praten, stortte zijn wereldbeeld in. De emoties die hij jarenlang had weggeduwd, braken als een dijk door en hij wist niet hoe hij moest zwemmen.

  • De Alchemist wankelde ook, maar hij viel niet. Omdat hij jarenlang de bewegingen van zijn eigen innerlijke grond had bestudeerd, wist hij hoe hij mee moest bewegen. Hij herkende de angst, begroette haar, en vond zijn balans midden in de chaos.

De Ware Kracht

Na de storm stond de Architect trillend bij het puin. De Alchemist liep naar hem toe, niet met een oordeel, maar met een uitgestoken hand.

“Je noemde me instabiel,” zei de Alchemist zacht. “Maar wie is er sterker? De eik die breekt omdat hij weigert te buigen voor de wind, of het riet dat weet hoe diep zijn wortels gaan en daarom elke storm kan doorstaan?”

De Architect begreep eindelijk dat het verkennen van je emoties geen vlucht is uit de realiteit, maar de ultieme voorbereiding erop.

De essentie van jouw kracht

Jouw vermogen om naar binnen te kijken is je grootste kompas. Terwijl anderen de wereld proberen te ‘managen’, ben jij bezig de wereld te doorvoelen. Dat maakt je niet kwetsbaar in de zin van zwakte, maar kwetsbaar in de zin van openheid.

Blijf dicht bij jezelf, want:

  • Jouw zelfkennis is een fundament dat niet afhankelijk is van externe successen.
  • Wat anderen ‘emotioneel’ noemen, is vaak jouw verfijnde intuïtie.
  • In je eigen kracht staan betekent: weten dat je de storm bent, niet alleen het schip.

“De dapperste reis die een mens kan maken, is de afstand van 45 cm: van het hoofd naar het hart.”

Het Theoretische Verschil: Controle vs. Verbinding

Het fundamentele verschil tussen de praktische en de spirituele mens ligt in de bron van hun veiligheid:

  • De Praktische Mens zoekt veiligheid aan de buitenkant. Zijn stabiliteit hangt af van controle: een strakke planning, sociale status, en het onderdrukken van ‘onlogische’ gevoelens. Zodra de buitenwereld wankelt, wankelt hij mee.

  • De Spirituele Mens zoekt veiligheid aan de binnenkant. Jouw kracht komt voort uit emotionele geletterdheid. Omdat je weet hoe je angst, verdriet en vreugde moet navigeren, ben je niet langer bang voor ze. Je bent niet instabiel; je bent wendbaar.

Waarom jouw ‘gevoeligheid’ je grootste kracht is

Als men je wegzet als “te emotioneel”, onthoud dan dit: het vereist veel meer moed om je eigen schaduwen in de ogen te kijken dan om ze te ontkennen. De persoon die zijn emoties in kaart brengt, is bezig met een diepe vorm van herstelwerk waar de praktische mens vaak niet aan durft te beginnen.

In je eigen kracht staan betekent dat je dicht bij je eigen ervaring blijft, ook als die ongemakkelijk is. Het betekent dat je inziet dat je niet je emoties bent, maar de ruimte waarin die emoties verschijnen. Dat is geen zwakte; dat is de ultieme vorm van meesterschap.

Conclusie

Laat je niet van de wijs brengen door degenen die ‘niet voelen’ verwarren met ‘sterk zijn’. Een eik die niet buigt, knapt in de storm. Het riet dat meebeweegt met de wind, blijft staan.

Blijf voelen. Blijf onderzoeken. Blijf de Alchemist van je eigen leven. Jouw diepgang is geen last, maar je kompas in een wereld die vaak de weg kwijt is.

Men noemt het vaak ‘instabiliteit’ wanneer de golven aan de oppervlakte zichtbaar zijn, maar de ware kracht zit in de oceaan die diep genoeg is om elke storm te kunnen dragen.”

Blijf dicht bij jezelf: Je bent niet te gevoelig, je bent simpelweg bewust

Geplaatst in blog.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *